من، میخوام که خودم باشم.

خودم باشم و خودم. تنها...!

جالبه، تنهایی رو دوس دارم با اینکه ازش میترسم.

تنهایی باعث میشه بیشتر ب خدا نزدیک شم، بیشتر خودمو بشناسم.

تنهایی باعث میشه بفهمم که فقط خودمم و خودم.

یه دنیام که فقط خودم توشم.

همونطور که من تو دنیای کسی نمیتونم باشم کسی هم تو دنیای من نمیتونه باشه.

اینجا اتاقمه، جایی که مال منه. منم و من...

میدونی چی میگم!؟

نع، خودمم نمیدونم.

ولی میدونم که فقط منم، یه جایی هس که فقط منم.

دنیاش مال منه، صاحبش منم، ساکنش منم.

صدای بقیه رو میشنوم امّا بازم فقط منم.

تا من نخوام کسی وارد دنیام نمیشه.

امّا حتی اگه بخوام نمیتونم کسی رو واسه همیشه تو دنیام نگه دارم.

این چیزایی که میگم اصلاً ربطی به عشق و عاشقی و این چیزا نداره هااا

منظورم دنیای خودمه، همینجا، همینجا که فقط منم!

هرکی اومد تو دنیام یه تغییری میکنه بعد میره،

یا خوشحال تر از قبل، یا ناراحت تر از قبل، یا با چشمای گریون، یا با لبای خندون، یا با یه دید جدید نسبت به هرچیزی، یا با یه قلب شکسته، یا شایدم با یه قلب چسب خورده!

بعضیاهم همونجوری که اومدن، میرن.

حتی با اینکه قراره چن روز دیگه اتاقمو با داداشم شریک شم (متأسفانه یا خوشبختانه) امّا بازم من تو دنیای خودمم.

نمیدونم، ذهنم خالی شد، نمیدونم چرا...!

أه...

عکسایی دیدم که کاش نمیدیدم.

شیرین بودن، امّا تلخ...

دیگه داشت اشکمو در میاورد، خداروشکر که تموم شدن.

سرم درد میکنه، نمیدونم یه آدم تا کی باید حسرت بخوره!؟

تا کجا؟

عکسایی بودن پرمحتوا، امّا من تحمّل اینهمه محتوارو نداشتم.

سرم...

میدونی دلم چی میخواد؟

دلم مرگ میخواد، امّا نه فقط مرگ جسم! بلکه مرگ روح و جسم!

اصلاً جسم مهم نیس، همون مرگ روح!

نمیشه؟ نمیشه که بشه؟

خدایا، شرمندتم، ولی به کی امید داری؟

به من؟

که چی بشم؟

جز یه لکه ی ننگ واسه تو جلو چشمای شیطان؟

جز یه زحمت زیادی؟

جز یه آدم اسیر در گذشته و مونده در حال و ناامید به آینده؟

جز...

من چیم؟؟؟

آخ، سرم...!

فاتحه ی اون وبم خونده شد (حداقل واسه من)...

اگرم دوباره راه بیفته فقط مطالبشو برمیدارم.

فضای رایگانشم نخواستم، پیش کششون!

چه کنیم دیگه!؟ این فرد بلاگ مارو مسخره کرده!

هرماه یه دفه سرورشون خراب میشد، حالا که یه هفته ست کلاً سرورشون تعطیل شده!

بهر حال نقل مکان میکنم ب اینجا.

آدرس وب فردبلاگم رو داشته باشین، شاید برگردم همونجا.

حالا هروقت راه افتاد تصمیم می گیرم...

حرفای تو اون وبم رو دوباره تکرار نمیکنم چون بهرحال بالاخره یه روز سرور فرد بلاگ راه میفته و مطالبم رو کپی میکنم.

ضمناً فک نمیکنم مخاطب جدید داشته باشم، پس مهم نیس!